های زیبا و به واقع استثنایی او نبود. او در بازی با انگلستان با زیرکی بسیار و با ضربه دست توپ را وارد دروازه حریف کرد تا این گل به عنوان یک گل تاریخی در جام های جهانی ثبت شود. پس از آن با گلیدیگر بلژیک را از رسیدن به دیدار نهایی محروم کرد تا آرژانتین در برابر آلمان برگزارکننده دیدار پایانی جامجهانی مکزیک باشد. درخشش او سبب شد در پایان، بازی سه بر دو به سود آرژانتین خاتمه یابد و برای بار دوم جام جهانی نصیب آرژانتین شود. مارادونا در جام جهانی مکزیک به عنوان بهترین بازیکن شناخته شد. چهار سال بعد در جام جهانی ایتالیا، ستاره اقبال آرژانتین بلند بود که مارادونا یک بازی زیبا و تحسین برانگیز مقابل برزیل انجام داد تا تیم پر مهره رقیب را از دور رقابت ها حذف کند. دو تیم آلمان و آرژانتین برگزار کننده دیدارنهایی بودند. پس از آنکه تیم آرژانتین به علت اخراج دو بازیکن خود 9 نفره بازی میکرد، ضربه پنالتی «آندریاس بره مه» تیری بر قلب مارادونا بود تا تیم آرژانتین به مقام نایب قهرمانی جهان بسنده کند. سال 1994 و جام جهانی آمریکا پایان کار دیه گو مارادونا در سطح ملی بود. مارادونای 34 ساله به قدر کافی پخته بود که با وجود اضافه وزن، تیمش را رهبری کند؛ اما یکاشتباه اخلاقی و دوپینگ او در جریان بازی ها موجب شد تا او از بازی ها اخراج شود و 15 ماه از بازیهای بین المللی محروم شود. پس از اخراج مارادونا تیم ملی آرژانتین دیگر کمر راست نکرد و خیلی زود از دور رقابت ها حذفشد. مارادونا با این کار غیراخلاقی، مانع از این شد که به عنوان اسطوره یی درجهان فوتبال نامش جاودانه شود و در کنار بزرگانی چوندی استفانو، پله، کرایف، و بکن باوئر قرار گیرد. آخریندسته گل مارادونا، تیراندازی به سوی خبرنگارانی بود که سعی داشتند در زمان محرومیت او از بازی های بین المللی، از او عکسبرداری کنند. او همچنان قصد داشت در فوتبال حرفه یی به مربیگری بپردازد و حاضر نیست با دنیای توپ گرد وداع کند.